Söze “Yağmurları dahi çalıyorlar” diye başlasak her gerçeği komplo teorisinin karanlığına iteklemeyi marifet bilenler bize güler, hazır verileni almaktan uyuşmuş beyinlerine bakmadan kendilerince zekâmızla alay ederler mi? Emin olun alay da ederler gülerler de.

Oysa bizim akıl küpleri hâlâ “komplo teorisi” olarak değerlendirse de yağmur hırsızlığının tarihi oldukça eski. Dünya çapında birçok ülke tarafından çoktandır yapılıyor. Dost ve düşmanların aşırı kuraklık ya da yağışlarla zarar vermek için havayı manipüle etmesi herkesin gündeminde. Yani bir ülkede kuraklık yaşanırken diğerinde alışık olunmayan aşırı yağışların olması epeydir “yağmur hırsızlığı" olarak tanımlanıyor.

Peki, nasıl çalınıyor yağmur bulutları?

"Yağmur bulutlarını çalmak", ülkelerin veya bölgelerin hava modellerini değiştirmek ve bulutları belirli bir alandan uzaklaştırmak için uygun teknolojinin kullanıldığı “bulut tohumlama” uygulamasına atıfta bulunan bir ifade aslında. Bulut tohumlaması yağış (yağmur veya kar) oluşumunu teşvik etmek için ülkelerin üzerlerinden geçen bulutlara gümüş iyodür veya kuru buz gibi maddelerin saçılmasıyla gerçekleştirildiği bir hava modifikasyon tekniği.

Gerçekten hırsızlık mı?

Peki, bu teknik gerçekten hırsızlık olarak değerlendirilebilir mi?

Tabii ki! Bir ülke kendince hareket eden bulutları tohumlayarak yüklenen yağmuru kendi topraklarına boşaltırken, diğer ülkenin yağışlarındaki düşüşü tamamen tabiî hava hareketlerine veya diğer faktörlere bağlaması saflık olmaz mı? Çünkü bulut tohumlaması yapan ülke, yapay müdahalelerle bal gibi ikinci ülkenin yağmurunu çalıyor.

2022'de İran, İsrail ve BAE'yi bulut tohumlaması yoluyla yağmurlarını "çalmakla" suçladı. Yaşadığı uzun kuraklığın nedeninin, her türden ambargonun üzerine bir de hava modifikasyonlarıyla yağmuruna, suyuna yapılmasından kaynaklandığını söylemesi çok da uçuk bir düşünce değildi. Hele de “bulut tohumlama” adı verilen teknik uzun yıllardır kullanılıyorken.

Aklının almadığı her şeye sistemin işaret ettiği üzere yok saymayı marifet bilenler, bu müdahalelerin hâlâ gerçek olamayacağına inansalar da ABD’de ilk bulut tohumlama teknikleri 1940'lara dayanıyor. Teknik, en sade haliyle gökyüzündeki bulutların toplanıp, birleştirilerek büyütülmesinden ibaret. Basitçe bulutların içindeki parçacıklar birleştirilerek, yeryüzüne düşen ve yolda karşılaştıkları diğer parçacıkları da kendilerine katarak yağmur veya kar oluşturma işi bu.

Bunu başarmak için buluta çoğunlukla gümüş iyodür gibi maddeler veriliyor. Gümüş iyodür, fotoğrafçılıkta ve tıpta antiseptik olarak kullanılan, buzunkine benzer kristal yapıya sahip kimyevî bir bileşik. Yağmur yağdırmak amacıyla yapılan bulut tohumlamada ise donmaya sebebiyet veriyor.

İtibarı zedelenmiş bir yöntem

Günümüzde sözde iklim değişikliğiyle mücadele için muazzam bir jeo-mühendislik tekniği olarak tanıtılmayı bekleyen bulut tohumlama aslında itibarı çoktan zedelenmiş bir teknik. ABD, Vietnam Savaşı'nda ülkelerini savunan Vietnam birliklerinin ilerleyişini yavaşlatan sel baskınları için bu tekniği kullandı. 20. yüzyılın insanlık trajedilerinden biri olan Vietnam savaşında 2 ila 4 milyon sivil ve askerin hayatını kaybettiği biliniyor. Savaş sırasında ölen, yaralanan, acı çeken insanların çoğu kendilerine büyük zorluklar yaşatan yağmurun, sellerin Allah’ın değil, şeytanın işi olduğunu tabiatıyla hiç bilemediler.

1976'da BM’nin, Çevresel Modifikasyon Tekniklerinin Askeri veya Diğer Düşmanca Amaçlarla Kullanımının Yasaklanması Sözleşmesi (ENMOD) olan Çevresel Modifikasyon Sözleşmesi, aslında ilk ABD’nin Vietnam’da işlediği iklimsel suçlar yüzünden gelmişti gündeme. ENMOD ile birlikte yaygın, uzun süreli veya ciddi etkilere neden olabilecek iklimsel modifikasyon tekniklerinin askeri veya diğer düşmanca amaçlarla kullanılması yasaklandı. Fakat o tarihten sonra ülkeler arasında düşmanca ya da bencil duygularla hava modifikasyonlarının yapılmadığını söylemek kolay değil. Öyle olmasa bugün BM eski Genel Sekreteri Ban Ki-moon'un eski iklim danışmanı ve iklim politikası uzmanı Tracy Raczek, ENMOD’u kastederek "sıfırdan başlamaya gerek yok, bu konuda uluslararası bir anlaşma zaten mevcut. Ancak ihmal ediliyor" deme gereğini duyar mıydı?